In afwachting van…

We hebben de voortent opgezet want, uit de wind en in de zon, is het prima te doen. ’s Avonds en vooral ’s nachts is het echter behoorlijk koud. Een fleecedekentje en een extra dekbedje is dan geen overbodige luxe. Het is wachten op warmer weer en we zitten dus een beetje ‘vast’. Alles went, ook deze camping. Zoals gezegd, hij is schoon, ruim, rustig, heeft snel warm water, een restaurant en gasten die komen en gaan. Laten we zeggen, ‘het is uit te houden hier’, hoe sfeerloos ook.

Deze week is er weinig gebeurd, dus is er ook weinig nieuws. We hebben af en toe een wandelingetje gemaakt o.a. langs het strand bij Cabo de Gata, hebben de vuurtoren aldaar bezocht, een koffie hier een lunch daar, een eindje rondgereden en dorpjes in de buurt bezocht (zie foto’s onderaan). Dat alles tussen en óm de kassen heen. Oh ja, we hebben ook nog een keertje boodschappen gedaan in Almería, omdat we hier geen goede wifi hebben en ook geen 4G bereik. Zo’n uithoek is het hier.

Sommigen vinden de natuur prachtig hier. Dat kan maar ik vind het een desolate bende. Eenzaam, kaal en voor een natuurgebied een ongelofelijke troep overal. In het voorjaar en zomer is het ‘groen’ hier ongetwijfeld mooi, maar nu zijn de planten dor en grauw, zijn de dorpjes leeg, de restaurantjes op vakantie en vinden we her en der ‘wonderlijke’ types die hier komen voor de rust en afzondering. Soms liftend, soms met een enorm groot ‘wohnmobil’ óf met een omgebouwde personenauto waarin je je kont niet kunt keren. Dat is aan hun, ik zit ‘vast’ in onze caravan in deze plastic hoek van Spanje.

Deze week heb ik (daarom?) veel geslapen. José zegt dat ik lui ben maar ik voel me gewoon moe 😉 Het lijkt ook wel of ik een beetje verzadigd ben, óf rust ik lekker uit? Nu we hier op deze camping zitten en er niet zo veel te beleven is, lijkt het wel alsof ik in een andere flow ben terecht gekomen. Ik hoop niet dat ik ‘erbij ben gaan horen’, bij de ‘grijze massa’. Onze Belgische buurman, die hier af en toe voorbij komt sjokken, ‘die zijn ze vergeten te begraven’, is José al opgevallen. Zover is het met mij nog niet, maar ik moet wel een beetje oppassen volgens mij 😉 Actie!

Het wachten is op een pakketje dat hier naartoe is opgestuurd vanuit Nederland door mijn schoonzus Martina. Daarin zitten medicatiemiddelen o.a. om mijn suikerspiegel te controleren. Zodra dat binnen is gaan we weer op pad. Het weer wordt volgende week wat beter en dan zijn de temperaturen langs de kust naar het noorden ongeveer hetzelfde als hier. Hoewel we horen dat het daar overal vol zit gaan we het toch proberen. In ieder geval is er dan weer wat te doen, te ontdekken, te beleven en hopelijk te genieten.

Oh, ja: We hebben wel een kachel in de caravan, naast onze vloerverwarming, maar zuinig als we zijn gaat die evenals de vloerverwarming niet aan. Dit is de eerste camping waar we ‘extra’ moeten betalen voor de stroom. Elke plek heeft hier een eigen meter, en elke KWh is een kwart glas wijn.

De gasflessen die we hebben, waarvan er inmiddels één leeg is, komen uit Nederland en Duitsland. Die kunnen hier in Spanje niet worden gevuld, ook de koppeling past niet. We moeten dus een hele nieuwe Spaanse gasfles kopen inclusief adapter, waar we straks ‘thuis’, eenmaal leeg, natuurlijk niets meer aan hebben.

Ik heb niet eens uitgerekend hoeveel we ‘besparen’ door de aanschaf achterwege te laten. Maar dat je daar een paar lekkere wijntjes van kunt drinken is duidelijk 😉 Ook duidelijk is nu waar de voorkeur naar uitgaat, toch? Vroeg naar bed, lekker.