We zijn al een week op dezelfde camping. Aan de kassen direct naast de camping zijn we ‘min of meer’ gewend. Terwijl José, wachtend op het drogen van de was, relaxed een muziekje luistert, maak ik een wandeling langs de kassen, door de troep, richting strand. De duinen net achter de camping, onderdeel van het ‘Parque Natural Cabo de Gata-Níjar’ blijken inderdaad erg fraai. Aan het strand tref ik naast een aangespoelde dolfijn (volgens mij), een enkeling met een hond maar verder alleen golven in een strakblauwe lucht met een lekker zonnetje.
Op de terugweg doorkruis ik nog een schaapskudde met schaapsherder en een hele grote witte hond. Die komt steeds dichterbij en als ik ‘verstijfd’ stil ga staan, ik heb het niet zo op honden die tot mijn middel komen, hoor ik de schaapsherder van een afstandje roepen ‘no problema’. Ik steek twee duimen omhoog en denk ‘ja, ja’, maar het ‘gevaar’ loopt door, inderdaad, niets aan de hand. (Hij was echt groot hoor, het leek wel een paard).
Dezelfde schaapskudde zag er 5 minuten later, in dezelfde omgeving, heel anders uit 😉
Op zaterdag maken we een tochtje naar de enige woestijn in Europa, die ligt op drie kwartier rijden van ons vandaan, net boven Almería. Tabernas is het meest bekende dorp in de buurt en onze koers is daar naartoe gezet. Onderweg begint het er aardig op te lijken. Het door erosie gevormde bergachtige landschap wordt steeds kaler en eenzamer. Totdat we ineens een groot bord zien staan, ‘Mini Hollywood’. Het is een themapark in Spaanse westerse stijl, oorspronkelijk bekend als Yucca City, en werd ontworpen door Carlo Simi en gebouwd voor Sergio Leone’s For a Few Dollars More in 1965.
De Tabernaswoestijn (Spaans: Desierto de Tabernas) is een halfwoestijn in de Spaanse provincie Almería. De woestijn is een beschermd natuurgebied van 280 km². In deze woestijn is een aantal spaghettiwesterns opgenomen, zoals de bekende trilogie A Fistful of Dollars, For a Few Dollars More en The Good, the Bad and the Ugly
Wikipedia
Het dorpje Tabernas zelf, waar we een koffie nuttigen op het plein, is ook gebruikt als decor en met je ogen half dicht is daar wel iets van voor te stellen. Niet heel veel later, iets verderop op de route, zien we wéér een groot bord ‘Texas Hollywood/Fort Bravo’. Ook daar staan we voor de ingang verbaasd te kijken wat het is. Hier ontmoeten we Sil en .. (geen idee), die hier op vakantie zijn en ook een kijkje komen nemen. In korte tijd wordt veel informatie uitgewisseld, we hebben het over van alles en nog wat. Dat kan ‘ongeschonden’ want we zien elkaar daarna (hoogstwaarschijnlijk) toch nooit meer. Donkere wolken pakken zich samen met af en toe de zon erdoor maar het wordt merkbaar wat koeler en nemen weer afscheid van elkaar.
Al eerder is ons opgevallen dat je op deze manier, en ook op de campings, mensen tegenkomt waar je, als waren het bekenden, een leuk gesprek mee kunt hebben. Soms best wel diepgaand en interessant. Ieder heeft zo zijn eigen verhaal. Ook opvallend is dat veel mensen onze ‘situatie’ als ‘dapper’ en/of ‘spannend’ omschrijven en soms zelfs laten blijken dat ook zij wel graag zouden willen doen wat wij doen. Maar ja, de kinderen en kleinkinderen hé, die kunnen niet zo lang zonder opa en oma. Iedereen wenst ons ook veel succes en geluk, en gaan waarschijnlijk opgelucht hun eigen weg.
Afijn, ‘on route’ maar weer. Iets verderop zien we een ‘etablissement’ dat ons erg Amerikaans overkomt. Het past wel in dit landschap, ‘Route 66’. Amerikaanse toestanden met oude auto’s op het dak en in de tuin gevuld met kaktussen en stenen, veel vlaggen en reclameborden. We besluiten een kijkje te nemen en te blijven lunchen. We kiezen een tafeltje. Het is er wel koud en donker en de hele zaak is ook van binnen gevuld met Amerikaanse toestanden. De zitjes bestaan uit achterbanken en autostoelen, de lampen zijn van wieldoppen gemaakt. Het biljart gaat naar buiten evenals enkele oude motoren die binnen staan opgesteld. Er worden tafels bijgezet en een gasfakkel wordt aangestoken. Gaandeweg wordt het drukker en drukker, we zijn nét op tijd want een kwartiertje later zit het bijna vol. Het wordt gezellig vandaag.
De ober spreekt 6 talen, das makkelijk, doe maar 2 pilsjes, een kip curry voor mevrouw en een hamburger voor mij. Een band stelt zich op in de hoek, vanmiddag is er live rockmuziek. Een zaak gerund door een Belg, in de middle of nowhere (hoewel we hebben erger meegemaakt), en ongetwijfeld vanavond stampend vol. Terwijl de muziekinstrumenten worden gecheckt besluiten wij verder te gaan.
We komen uit in Mojácar, aan de kust. Een plaatsje boven op een berg met prachtig uitzicht. Op de site van het plaatsje staat het volgende:
Mojácar maakt al van ver indruk. De majestueuze samensmelting van witte huizen, wervelend en hangend aan de laatste uitloper van de Sierra de Cabrera, is indrukwekkend voor de reiziger. Dan, eenmaal binnen in het labyrint, wordt een meer intieme schoonheid ontdekt tussen de smalle straatjes, versierd met bloemen van intense kleuren die opvallen in het wit van hun huizen en het intense blauw van de lucht. Elke hoek boeit ons, neemt ons mee naar zijn Arabische verleden en leert ons het dagelijkse leven van zijn buren. Niet zonder reden wordt de oude stad internationaal erkend als ” Een van de mooiste steden van Spanje “.
We komen nog langs een museumpje dat gerund wordt door een enthousiaste dame die ons naar binnen praat. We betalen € 5,- en worden persoonlijk rondgeleid.
‘Casa Museo la Canana’ (Etnografisch museum in Spanje) Het museum is een oude huis in Mojácar waarin je de sfeer van de eerste helft van de 20e eeuw in kunt ademen en de geschiedenis en cultuur van deze nobele stad kunt leren kennen.
Afijn een beetje hetzelfde als je ‘bij ons’ in het Openlucht Museum in Arnhem kunt vinden dus. De vrouw die ons rondleidt verteld over en wijst ons op allerlei verschillende dingen, ‘Kijk hier een maatbeker voor melk, hier een radio van Philips, en hier, de airco van destijds’, en ze zet met een drukknopje de ventilator uit 1930 aan. We lopen van de ene kamer in de andere, ik ben het overzicht al helemaal kwijt. ‘Hier een petroleumlamp en onder in de kelder de stallen voor de dieren. En hebben jullie dit gezien, een … het houdt niet op.’ Ze is overenthousiast en dan voel je je toch wel een beetje bezwaard als je denkt, ‘Ok, dank je wel, ik heb genoeg gezien, we gaan weer verder’.
Het is laat geworden en hebben niet genoeg tijd meer om het, volgens Lannoo’s autoboek, mooiste stukje route langs de kust van het park te rijden. Die doen we dan de volgende keer. We blijven namelijk nog even. De weerkaart geeft overal slecht weer aan. Daar waar wij zitten is het op dit moment het warmst.
Jullie zijn, wat het weer betreft, in het beste deel van Europa.
Overweging om in deze omgeving te gaan wonen?
Ik heb mooie finca’s gezien in de omgeving van Murcia🌞🌞🌞🌞🌵🌵🌵🌴🌴🌴🍾🍾🍾
Hoi José en Eric
Jullie hebben weer prachtige delen gezien van zuid Spanje, en de temperatuur is nog steeds lekker volgens jullie berichten en dat is natuurlijk heerlijk🌞hier is het naar weer triest en nog eens triest net onder het vriespunt snachts en over overdag er iets boven nul met mist en af en toe een klein streepje zon, de rest heeft Truus al verteld.
Ja, het is wel verrassend voor ons wat we telkens tegenkomen. De temperatuur overdag is nu prima te doen, in de zon en uit de wind. De wind maakt het af en toe nog wat frisjes (evenals een sporadisch wolkje voor de zon). ’s Nachts is het wel koud en hebben daarom een extra dekbedje op bed. Zodra je ’s ochtend in de zon gaat staan voel je echter direct die warmte weer, dat is heerlijk. Ook hebben we nu de voortent opgezet zodat we daarin, uit de wind kunnen zitten. Prima te doen, zeker vergeleken met waar jullie zijn, begrijp ik. Bedankt weer voor je berichtje en tot de volgende update. Groetjes.
Hallo luitjes, ik heb weer genoten van jullie verhaal. Wat zien jullie ontzettend veel. Ben wel jaloers, ook omdat wij zo’n tocht nooit hebben durven maken. Wens jullie nog een geweldige trip. Ben benieuwd waar jullie je nieuwe thuis zullen opslaan. Toch Spanje of Frankrijk?!?!,
Heel veel groeten en in kijk al weer uit naar jullie volgende verhalen.
Ja, vrienden van ons (Annie en Albert) dringen er ook al op aan dat we hier een huis moeten zoeken 😉 Wij vermoeden, omdat ze dan zelf vaak langs kunnen komen, lekker in de winter in de zon 😉 Vooralsnog is onze focus echter gericht op Frankrijk. We hebben al weer een beetje contact met een makelaar daar, maar ! je weet nooit. Er zijn hier inderdaad, boven verwachting mooie gebieden die we zien. Alléén die taal hé, we begrijpen er nog steeds niets van. En leren lukt ook niet echt met een cursus Frans in de kast, en die lekkere Spaanse wijn 😉 én die sinasappels, die zijn hier echt heel lekker, heb er nog nooit zo veel gegeten als hier. Slechter worden we er tot nu toe niet van in ieder geval, zeker niet als we de weersituatie horen bij jullie daar (van Betsy). Groetjes en tot snel.
Het is dat het weer zo goed is daar, want voor de gezelligheid op de camping hoef je vlg mij niet te blijven. Wat een gezellige camping zeg….. Not. 🤭
Huis is Frankrijk blijft toch beter!!
Wij hebben in de zomer ook veel verhalen uitgewisseld en misschien dachten jullie toen ook dat jullie ons toch niet meer zouden zien. 😂niets is echter minder waar.
Wij zijn de luis in de pels.
Veel plezier nog.
En een paard 🐎 is toch echt nog veel groter dan een hond 🐕. Alhoewel je dat met deze emoticons ook niet zou zeggen 🤣
Wat een mooie omgeving en wat een leuke tripjes maken jullie. Echt een omgeving waar ik dagen zou kunnen rondlopen, alleen al zo’n herder met zijn kudde schapen en zijn hondje 🤣, prachtig toch. Dat werk zou ik ook wel een paar jaartjes willen doen. Ook leuk zo’n enthousiaste vrouw die jullie rondleidt in het museum. Ik herken het probleem van “hoe kom je op een nette manier weer van haar af”. Geniet van jullie reis; ik ga gauw verder lezen.
Hoi Ben, Wat leukt dat je opnieuw reageert, dank je. Rondlopen dáár, dat wil je echt niet. Als je de foto’s de goede kant op neemt lijkt het ideaal, maar als je je omdraait blijkt dat je midden in de troep staat. Wij vonden het daar een enorme bende. Veel afval, plastic en ‘gewoon’ rotzooi. Daar heb ik wel foto’s van maar vond ik niet zo geslaagd om te plaatsen 😉 Ik wil je droom ook weer niet helemaal de grond in duwen 😉 Ik begrijp wel wat je bedoeld hoor maar er zijn vast mooiere plekken dan rondom Almería. We gaan er voor je naar op zoek, afgesproken ?!