Aankomst in Spanje

Woensdag ochtend vertrekken we dan eindelijk naar Spanje. We nemen de weg binnendoor. Mooi maar hobbelig en het duurt wel wat lang. José zit aan het stuur, (maar) alles gaat goed. Af en toe een ‘aanwijzing’ van mijn kant – ik kan het toch niet laten – maar verder geen onvertogen woord 😉

Bij Bayonne wordt het drukker op de weg, daarna volgt al snel Biarritz, nog iets verder Saint Jean-de-Luz. Eén voor één mooie plaatsen om door te rijden met mooie huizen en een uitstraling die bij kustplaatsen hoort. Af en toe zien we de zee als we door het heuvelige landschap toeren. Al snel passeren we de Spaanse grens, die er toch een beetje uitziet als een ‘ouderwetse’ grenspost, en worden daar ‘binnengehaald’ door de Guardia Civil. Dat wil zeggen, we mogen gewoon doorrijden. Weer zien wij er blijkbaar uit als twee onschuldige toeristen die niets kwaads in hun zin hebben. En zo is het.

Het is even wennen aan de borden, de kleuren, de teksten, de taal, eigenlijk aan alles. We rijden door naar San Sebastian, met links de zee en rechts het Baskische heuvellandschap. Vlakbij San Sebastian hebben we eerder een camping in het grote ANWB boek gevonden die ook volgens de informatie op internet het hele jaar open is. Dat is ons doel vandaag. Een speciale routebeschrijving op de website van de camping zorgt ervoor dat we geen ‘kronkelige weggetjes’ hoeven te rijden om er te komen. We moeten daarvoor wel eerst naar het centrum van deze toch wel grote stad. Daarna gaat de route vanaf het Ondaretta strand in de stad, toch nog via een smalle weg mét haarspeldbocht, naar boven. Alles gaat goed en bereiken de camping gelukkig zonder schade.

Er zijn weinig gasten op de camping en het ziet er op het eerste gezicht netjes uit. Wél hebben ze hier kleine kampeerplaatsen. Het duurt daarom even voordat José, die voor het eerst achteruit met de caravan moet rijden, de caravan ‘bijna’ op zijn plek krijgt. Bijna, want ook mij was het niet gelukt. Een aardige Duitser, een Zweed én een, naar ik veronderstel een Spanjaard komen aangeschoten om de caravan dan maar met de hand op z’n plek te zetten. Eins, zwei, Top, hij staat! (zie titelfoto) Geweldig toch zulke aardige medekampeerders. Het begin is goed, morgen maar even kijken of de rest van de omgeving ons ook bevalt.