Mijn zus, Corine, gaf al aan dat zij het moeilijk vond om alle huizen die we zien uit elkaar te houden. Zelfs ik heb er een beetje last van. Makelaars schrijf je aan omdat je enthousiast wordt van een advertentie op hun site. Het duurt dan even voordat ze reageren. Ondertussen zie je iets anders en ook daar doe ik dan navraag naar. Dan wordt er, al je geluk hebt, gebeld en krijg je iemand aan de lijn die in snel Frans verteld dat hij van makelaarskantoor x is en reageert op mijn mail. ‘Over welk huis hebben we het nu?’, is dan meestal mijn vraag. En dat gaat hier echt op z’n Frans, er kunnen zomaar een paar dagen tussen zitten. Misschien hebben zij ook wel last van een slechte internetverbinding, stel ik mezelf dan maar zo voor.
Zo ontvang ik ná het weekend op dinsdag ineens bericht van drie verschillende makelaars en dus over drie verschillende huizen.
De eerste makelaar spreek geen Engels blijkt na het inspreken van zijn voicemail en het sturen van een e-mail in zowel het Frans als Engels. Hij reageert per e-mail en stelt voor mijn vragen te bespreken via de e-mail en gebruik te maken van een vertaalapp. ‘désolé je ne parle que très peu anglais’, schrijft hij mij. Na wat heen en weer geschrijf en vertaal, over o.a. de omgeving en de mogelijkheden voor een zwembad, biecht hij op dat het huis waarnaar ik heb geïnformeerd aan een drukke weg ligt en je duidelijk het geluid van het verkeer hoort aldaar. Dat is niet wat we zoeken. Als ik uiteindelijk nog navraag doe naar een ander interessant lijkend huis dat op hun site staat vermeld legt hij me uit dat díe al is verkocht. Dat staat er echter nog niet bij.
De tweede makelaar is Sylvain, Hiermee hebben we het witte blok bezichtigd in Conne-de-Labarde. Hij heeft antwoorden op de vragenlijst waarmee hij op pad is geweest. ‘Of ik de mail heb ontvangen van hem’ ?. We nemen hem samen door en inderdaad zijn er antwoorden voor de twijfels die we hebben. ‘Máár’, zegt hij, ‘er is dit weekend een bod gedaan op het huis’. Wij hebben nog een kans, zo staat in het contract van de verkopers vermeld, als wij méér bieden dan het bod. ‘Maar dan moet het wel de vraagprijs zijn’. Dat is het ons niet waard, het was eigenlijk al tegen onze max, en dan moeten we ook nog investeren om het sfeervol te maken. Dat moeten we zelf doen, laat Annie ons weten via de app 😉 Die is dus afgeschreven voor nu.
Dan is de derde makelaar aan de beurt. Die had ik ’s ochtend al gebeld, voicemail ingesproken en gemaild. Dan ontvang ik ineens een mailtje terug met de mededeling dat ik vanavond om vijf uur gebeld ga worden door een collega die Engels spreek. Als die uiteindelijk om half zes belt, is ze nauwelijks te verstaan, máár zij, Lydie, gaat navragen of een kijkafspraak voor morgen lukt en zal over vijf of tien minuten terugbellen om de afspraak te bevestigen. Ze moet even checken of het de verkopers schikt. Om kwart over zeven ’s avonds belt ze blij terug. Ja, morgen om 2 uur zien we elkaar bij een villa in Saint Nexans. We gaan een ‘nieuwbouw’ villa bekijken, iets heel anders dan tot nu toe. De nieuwbouwvilla die Annie en Albert ons mailden blijkt al verkocht, kwam ook nog tussendoor, dus dit is optie twee.
Dát waren de huizen van voor het weekend. We zitten niet stil. ’s Ochtends heb ik nog een woning gevonden, weet niet meer hoe, maar die leek ook wel interessant. Het is een veel te groot huis maar ziet er mooi uit en past in onze strategie om de andere kant van onze wensenlijst te onderzoeken. Een huis waar we zo in kunnen en meteen kunnen gaan genieten, zonder verbouwingen en hoge investeringen, anders dan de vraagprijs vanzelfsprekend, die aan de top van ons budget zit. We zijn benieuwd en ik vraag dus wat extra informatie aan. Tom, de makelaar, spreek alleen maar Frans. De vragen die hij stelt via de mail, in het Frans, gaan bij mij door de vertaler en ik geef hem keurig antwoord op onze wensen en eisen t.a.v. onze nieuw te verwerven plek. Dit huis voldoet aan veel van onze wensen, laat hij weten. We maken een kijkafspraak voor donderdag/vandaag en hij stuurt direct de brochure via de mail.
Tussendoor komen nog twee makelaars waar ik contact mee ‘onderhoud’. De ene, Solenne van makelaarskantoor i-Particuliers, meldt dat zij op dit moment geen huizen heeft die aan onze criteria voldoen, maar een oogje in het zeil zal houden voor ons. Aardig van haar. De ander, Rebecca van La Résidence, doet navraag of we nog steeds bezig zijn met zoeken of dat we al iets gevonden hebben. Daar geef ik morgen wel even antwoord op, op z’n Frans.
Zoals gezegd, de bezichtiging van het huis van de ‘derde’ makelaar hebben gisteren gedaan. Als we aankomen op het doorgegeven adres is Lydie, de ‘hulp van’ de makelaar er nog niet. De villa ligt net buiten een rustig dorpje maar wel aan de doorgaande weg. We komen hier vaker langs op weg van Bergerac naar Faux. Opvallend langs deze weg is een villa, tegenover het huis, waar klaarblijkelijk ‘vroeger’ pornofilms werden opgenomen. Het huis waar ik het over heb en wat we vandaag bezichtigen is een échte villa in mijn ogen. Gelijkvloers, niet té groot en met een garage voor drie auto’s naast de deur. Een volledig verslag van de bezichtiging vind je (binnenkort) hier.
Er gebeurt de laatste dagen veel. Te veel om in een keer op te schrijven. Ik zal wat vaker een update plaatsen omdat ikzelf anders ook te veel achter ga lopen. Gisteren zijn we nog naar de apotheker en de kapper geweest. Bij de laatste moesten we een afspraak maken voor vandaag. Die ervaringen in Frankrijk zijn wellicht ook een verhaaltje waard. Vandaag hebben we het ‘veel te grote’ huis in Lembras bezichtigd én zijn we dus naar de kapper geweest. Daarover binnenkort snel méér.