Helaas laat het weer onderweg nogal te wensen over. Het regent veel en op het vermoedelijk mooiste stukje route, bij Guarda in de buurt, rijden we in de mist (van de bewolking). ‘Vermoedelijk’ schrijf ik, omdat we het niet hebben kunnen constateren maar we rijden hier om het ‘Serra da Estrela Natural Park’ heen. Ik moest het opzoeken op Google Maps maar we rijden blijkbaar op een berg(helling) die bijna 2000 meter hoog blijkt te zijn, de hoogste in Portugal. Niets van gezien dus, jammer.
We zijn dan net bijgekomen van de schrik, die ontstond toen we Portugal via de A25 binnenreden. We moeten tol betalen maar zien plots borden met de tekst “Electronic toll only – Portagem electronica”, maar wat betekent dat? Is een creditcard ook een elektronische betaling’, vragen we ons af? We zien vooralsnog geen poortjes, wel sensoren boven de weg. Al rijdend ‘surf’ ik (goed hé) op mijn mobieltje snel naar de ANWB-site en lees daar de verschillende tol-betaalopties in Portugal. ‘Wie niet elektronisch tol wil betalen, kan deze trajecten beter mijden.’, lees ik. Het is echter geen kwestie van ‘niet willen’ maar de vraag is, ‘hoe te betalen’? Het traject mijden lukt niet meer. ‘Wie geen tol heeft betaald via een van de elektronische mogelijkheden, krijgt vanzelf een boete thuis gestuurd.’, waarschuwt de site van de ANWB nog eens. Shit, dit hadden we beter moeten voorbereiden. Wat nu?
Gelukkig zien we iets verderop een afslag met ‘EasyToll’ en ‘Foreigners’ aangegeven. Dat klinkt voor ons bedoeld. ‘Laten we die afslag maar nemen, dan’, en vanzelf rijden we naar een ‘poortje’ van het ‘Welcome point’ waar onze creditcard aan ons kenteken wordt gekoppeld. ‘Met EasyToll worden de tolbedragen via tolpoorten met camera’s automatisch afgeschreven’, stond er op de ANWB-site. Meer hoeven we niet te weten en zorgeloos rijden we verder.
Na dus die hoogste berg van Portugal te zijn gepasseerd, komen we uiteindelijk aan op ‘Parque de Campismo, Vagueira’, vlak bij Aveiro aan de Portugese kust. Het is rustig op de camping. We mogen kiezen op welke plek we gaan staan (zie titelfoto). We zien twee campers staan, waarvan er één Nederlands. José zet de caravan ‘achterwaarts’ keurig op zijn plek en als de eigenaren van de Nederlandse camper even later ‘thuiskomen’, herkennen we hierin ‘de op krukken lopende Friese overbuurvrouw die net een nieuwe heup geïnstalleerd heeft gekregen’, van de camping in San Sebastian. Da’s toevallig.
We blijven, ondanks de regen, een paar nachten staan. Wel doen we nog een dagje Aveiro aan, dat als Venetië van Portugal wordt omschreven. We zien inderdaad wat ‘gondels’ en ook rijden ze hier met Tuk-Tuks rond. Vast een gezellig stadje maar in de regen en in de winter toch wat minder aantrekkelijk. We bezoeken een kerk en als lunch nemen we bij een Pasteleria een kopje koffie en kiezen een gebakje, één uit de vele verschillende. De rekening? € 5,40 totaal. Prima lunch, hoewel we de klaarblijkelijke lekkernij van Portugal, Bacalhau, nog niet hebben geproefd. Wél zien we een winkel die ze maakt maar na dat gebakje bij de koffie, bewaren we dat even voor een andere keer.
