Barcelona

De bus naar Barcelona heeft een halte vóór de campingpoort. Hier stopt lijn ‘e16’, een snelbusverbinding tussen Sitges en Barcelona. De afstand is ongeveer 40km, de reistijd een uur, de kosten bedragen enkele reis € 4,50 per persoon en hij stop 6 of 7 keer in Barcelona zelf. We besluiten op de dag na aankomst, donderdag, de stad te gaan bekijken en eerst maar eens de sfeer te proeven.

We hebben ons wel ingelezen maar een vaste planning van de te bezichtigen plekken hebben we niet gemaakt. Ik wil graag de Sagrada Familia zien, daarvoor ben ik eigenlijk in Barcelona, maar die bewaren we voor later. Eerst maar eens kijken ‘hoe veilig het is’. We hebben veel verhalen gehoord over zakkenrollers en hebben daarom wat voorzorgmaatregelen getroffen. We hebben eigenlijk niets bij ons, zelfs de sleutel van de caravan ligt ergens op de camping verstopt. We hebben wat contanten in onze schoenen gedaan, de bankpasjes laten we thuis, zelfs de insuline laten we hier. Die wordt anders toch maar warm, ik eet vandaag wel een lichte lunch 😉 We nemen maar één mobieltje mee en geen tas(sen). Bij ons valt niets te halen vandaag.

Als we bij de bushalte staan ontmoeten we Annemarie en Lian. Twee vriendinnen die Barcelona al vaker hebben bezocht maar nog nooit met de bus. Of we goed staan en of de bus überhaupt zal komen is de vraag. Als even later ook nog twee meisjes aan komen rennen zijn die net op tijd voor de bus die we in de verte aan zien komen. Onderweg vraagt José aan Lian hoe de Metro werkt en waar we het beste uit kunnen stappen. Plaça España is haar advies. Vandaaruit is het 20 minuten lopen naar ‘La Rambla’, dé ader van de stad.

De naam ‘La Rambla’ is afgeleid van het Arabische woord voor rivierbedding. Hier liep vroeger een zanderige gracht. De laan met platanen is dé plek in Barcelona om te zien en gezien te worden. Hij loopt van het Plaça de Catalunya tot aan het monument van Columbus bij de haven en is 1200 meter lang.

Als we uitstappen op Plaça España zijn we gelijk onder de indruk. Plaça España is één van de belangrijkste verkeersknooppunten in deze miljoenenstad waar 6 grote uitvalswegen samenkomen. We hebben gelijk in de gaten dat we in een enorme stad zijn aanbeland waar enorm veel is te zien. Sinds kort gebruik ik de ‘wandel’-app Komoot, als proef. Die gaat bijhouden wáár én hoever we lopen vandaag.

We beginnen maar eens te lopen, zoals gewoonlijk op zoek naar wat houvast. 😉 Uiteindelijk vinden we die in de haven waar we voor één euro een plattegrond aanschaffen bij de VVV. Via de plattegrond én mijn app zie ik waar ik ben, welke kant ik op loop én waar ik al ben geweest. We kriskrassen door de stad en komen van alles tegen. We zien veel maar lang niet alles. Hieronder het resultaat van onze ontdekkingstocht door deze miljoenenstad.

Het lijkt wat wanhopig maar we hebben ons laten inspireren door wat we zagen en ons leuk leek om te zien. In deze stad is echter zoveel te zien, voor ons voelt de stad té groot. Niet dat we alles wíllen zien maar de gebouwen, de pleinen, de wegen en de lanen, alles is hier groot, zo lijkt het wel. Op de plattegrond zijn met 131 sterretjes de bezienswaardigheden genoteerd. Daarvan zijn er 19 ‘iconen van de stad’. We zien er enkele.

De gebouwen zijn prachtig en stralen rijkdom uit. La Rambla is gezellig druk en er is van alles te zien. De haven is groots en wijd. Via Plaça Reial lopen we naar de wijk Barri Gòtic. Daar zijn de straten en gebouwen oud en stinkt het af en toe. Het is overal druk, zoals dat hoort in een stad.

De Barri Gòtic is de Gotische wijk in het historische centrum, met o.a. de kathedraal van Barcelona en bekende pleinen als Plaça Reial en Plaça Sant Jaume. Dwaal door de smalle toeristische straatjes in het historische stadscentrum vlakbij de Ramblas.

https://barcelonapagina.nl/bezienswaardigheden.html

We zien verspreid over het centrum veel groepen toeristen maar opvallend zijn ook de grote groepen schoolkinderen die worden rondgeleid of zelfstandig al dan niet op de fiets de stad lijken te verkennen. Waaronder een groep Nederlandse kinderen die we tegenkomen in de Barça Store. Ze lopen er allemaal met een FCB-shirtje dat ze net hebben gekocht.

Lunchen doen we in een klein restaurantje waar alleen maar Spanjaarden zijn. Het eten is niet duur. Omdat ik niet kan spuiten bestel ik een salade vooraf en asperges als 2^e gang. Die blijken gefrituurd in een beslag dat nergens naar smaakt. Gelukkig zit er een sausje bij dat de maaltijd redt. Al met al is dit niet de beste lunch die we hebben geproefd in Spanje tot nu toe. Als we even later de ‘Mercat de la Boqueria’ binnenlopen krijg ik meteen spijt dat we hier niet zijn gaan eten vandaag. Bij heel veel kramen in deze markt kun je aanschuiven en wordt het eten vers bereid. Vis, ham, groenten en fruit, kaas, kruiden of brood, alles is hier te koop.

Na uren wandelen komen we uit op Plaça Catalunya. Weer een enorm groot plein met rondom grote gebouwen en middenin ontzettend veel duiven. Het heeft wat weg van de Amsterdamse Dam.

We doen nog een klein rondje, het is nog iets te vroeg om naar huis te gaan en gaan daarna op zoek naar de bushalte op Plaça de Universitat, de voorlaatste halte van lijn e16.

Dat blijkt niet eenvoudig en wat dan volgt is bijna ‘traumatisch’ te noemen. Af en toe overdrijf ik een beetje, zo ook deze keer, maar wil toch het verhaal even kwijt, ook al omdat ik een dag later nog van de buschauffeur droom 😉

De bushalte die we moeten hebben is niet te vinden op de Plaça Universitat. Daar waar we denken dat hij is, is het eenrichtingsverkeer (zie nr.1) We proberen de overkant van het plein, zonder resultaat. Op de bushaltes staan aan de zijkant stickers met de nummers van de buslijnen die er stoppen maar nergens is een blauwe sticker met e16 te zien. Er is ook een halte bij ‘Ronda de la Universitat’, zie op een foto op mijn mobiel die ik bij vertrek van de informatie in de bushalte heb gemaakt. We zoeken naar een rotonde maar achteraf blijkt dat Ronda geen rotonde is maar een weg.

Uiteindelijk lopen we weer richting Plaça Catalunya (zie nr.2). Daar zou het eindstation moeten zijn van de lijn. We vinden wel een bushalte maar zonder e16 sticker. Als we daar even staan te wachten en diverse bussen hebben zien komen en gaan herinner ik me de vele VVV-kantoortjes op het Plaça Catalunya en besluiten daar te vragen naar advies. (zie nr.3) Ondertussen is de accu van mijn mobiel al bijna leeg, nog 4%. Ik besluit alle apps te sluiten, ook mijn ‘wandelapp’ en voel me bijna afgesloten van de buitenwereld. Hoe we straks nog thuis moeten komen, zonder werkende telefoon, wordt nog wel een uitdaging-kje.

Met de mevrouw van de VVV krijg ik bijna mot, ik ben gestrest. We lopen al een half uur rond en het wordt ook al donker tegen deze tijd. De mevrouw blijft gelukkig rustig, ‘I’m going to tell you how to get home’. Ze zoekt op internet en verteld dat we toch bij ‘Ronda de la Universitat’ moeten zijn en wel op nummer 35. Zoals gezegd de Ronda blijkt geen rotonde maar een weg. ‘There is one leaving in 5 minutes’, verteld ze ons nog. (zie nr.2) Gelukkig blijkt het om de hoek, waar we voorheen al hebben gestaan. Echter, we zien geen e16 sticker op de halte. We besluiten toch maar af te wachten, de VVV zal het wel weten, toch?

Ondertussen moet ik nodig naar het toilet. We zitten echter ruim een uur in de bus terug. ‘In overleg’ besluit ik, terwijl we staan te wachten, toch maar even bij de Mac Donalds naar binnen te gaan. Pff, dat lucht op. Bij terugkomst is de bus ‘gelukkig’ nog niet voorbij. We wachten en wachten, maar onze bus komt niet. Ik vraag wanhopig 😉 diverse chauffeurs waar de e16 bushalte is, maar die reageren allemaal hetzelfde: ‘???? No hablo Inglés’, is hun reactie telkens weer. Na 25 minuten wachten en divers overleg is het genoeg geweest, die mevrouw van de VVV heeft het fout, is ons besluit.

We besluiten te lopen naar daar waar we zijn uitgestapt, ruim 2,5 km ‘terug’. Als we Plaça Universitat passeren (zie nr.4) zie ik ineens een e16 rijden. Ik ‘wink’ naar de buschauffeur die wel naar me kijkt maar in gebarentaal laat weten: ‘ik ga niet stoppen voor jou’, en hij wijst dat we verderop moeten zijn. Ik wil alleen maar weten waar de bushalte is, dat hij niet zal stoppen is me duidelijk in dit drukke verkeer. In de hoop dat de volgende halte dichtbij zal zijn en we rennen voor de bus uit. Bij een splitsing weten we niet welke kant hij op zal gaan. Neemt hij wel dezelfde route terug als heen? Niet dus, want als we staan te wachten op zijn knipperlicht (zie nr.5) kiest hij een route, voor ons onbekend maar waar we wel op kunnen anticiperen. We rennen nog steeds vóór de bus uit, totdat we achter de bus aan lopen te rennen. In de verte zien we hem gaan.

Op ons gemak lopen we naar Plaça Espanya, waar we een half uur over doen (2km). Daar bijna aangekomen zien we weer een e16 gaan, aan de overkant van het plein. Bij de bushalte aangekomen zien we weer geen e16 sticker op de halte staan. We houden hoop, weinig keus, en zien dan ineens de twee meisjes staan die vanmorgen bij de halte van de camping met ons zijn ingestapt. Dat schept vertrouwen, maar voor wie? Als even later de meisjes ons zien staan en dichterbij komen staan zou het zomaar kunnen dat zij meer vertrouwen putten uit ons.

Tien minuten later stopt inderdaad een e16 lijn. We stappen in, zijn kapot maar hebben na twee uur zoeken gelukkig een uur om op adem te komen. Hoe laat het dan is, weet ik niet, de telefoon is leeg.

Dat wil zeggen, tot mijn grote verbazing heeft de Komoot app toch de terugreis vastgelegd. Het complete plaatje van de wandeling en terugreis is hieronder nog even te zien.

Veel foto’s heb ik niet gemaakt, hieronder staan toch nog enkele 😉