Het overwinteren op camping Torre la Sal beviel ons goed. Aanvankelijk zouden we tot vrijdag blijven, hebben toen besloten te blijven tot na het weekend en maandag te gaan. Uiteindelijk is dat woensdag geworden. Met behulp van aanwijzingen van onze praatgrage Nederlandse overbuurman, die vrachtwagenchauffeur is geweest, hebben we de caravan keurig achterwaarts kunnen keren en door de nauwe straatjes van de camping naar de uitgang weten te loodsen. Dit alles nadat we nog een aantal dagen hebben genoten van wat wandelingen langs de kust, een lekkere zelfgemaakte lunch, af en toe een duik in het zwembad al daar en het ‘overwinteren’ in het algemeen.
We zetten koers naar Barcelona, ons volgende doel. Het plaatsje Sitges lijkt geschikt als uitgangspunt. Het plaatsje ligt zo’n 40 km onder Barcelona dat met een bus, die vóór de camping stopt, makkelijk te bereiken is, zo staat er vermeld op hun site. Sitges is groen gekleurd op de Michelin kaart en als bezienswaardig beschreven in ons Lannoo’s autoboek dus voor ons reden genoeg om daar op Camping Sitges een plekje aan te vragen.
Dat lukt, we krijgen de keuze uit 4 plekken. We kiezen er één en blijken te komen staan bij een Nederlands jong stel en een Belgisch echtpaar. Ze kennen elkaar al in een paar dagen. Ze voelen zich thuis, getuige de wat brutale houding van de Belg die zijn stoel vlak bij onze caravan plaats, in de zon. We staan op hun ‘zonneweide’, zo begint het gesprek. Even later zitten we in een groepje van zes met een biertje en/of cola met elkaar te praten over van alles en nog wat. Ik kom in gesprek met de Belg – de tijd was te kort om elkaar goed voor te stellen – en al snel vertel ik ‘ons’ verhaal. Dan blijkt dat hij worstelt met een soortgelijke vraag. ‘Wanneer ga ik stoppen met mijn werk?’ Hij blijkt ‘zaakhouder’ van een bedrijf in module-bouw met 40 miljard omzet per jaar wereldwijd. Ze zijn net ‘overgenomen’ door een Japans bedrijf en het gaat ‘booming’ met de zaak. Hij heeft het bedrijf ooit opgezet met een vriend die inmiddels is overleden. ‘Wat te doen?’: Overdragen blijkt niet eenvoudig en stoppen gaat ook (nog) niet. ‘Hoezo niet?’, vraag ik hem. Een duidelijk antwoord blijft achterwege. Op dit soort momenten ga ik wel eens twijfelen, ‘Doe ik het nu juist wél goed, of ben ik naïef, en krijg ik straks de rekening gepresenteerd?’ Ik hoop vooralsnog maar even op het eerste 😉 In ieder geval leuk om in zo’n korte tijd zo openhartig met elkaar te kunnen spreken.
De volgende dag gaan zij weer weg en plannen we een bezoek aan Barcelona. Hoe dat verloopt bewaar ik even voor een volgend blog, dat spoedig volgt. Eerst nog even over Sitges zelf, dat we een dag na Barcelona hebben bezocht.
Dat de plaats vroeger o.a. populair was bij welgestelden uit Barcelona is te zien als we door de straten richting boulevard gaan. Er staan prachtige huizen en villa’s, weliswaar verscholen achter hoge hagen en beveiligde poorten, maar soms kun je een droomhuis zien.
We lopen over de boulevard, langs een prachtig strand richting het oude centrum. Daar is het gezellig en gelukkig niet té toeristisch. Daar waar in Peñiscola veel winkels alleen maar souvenirs verkochten vind je hier ‘gewone’ winkels die worden afgewisseld met restaurantjes en cafés. Het is niet zo zonnig vandaag maar de wind is warm, voor het eerst. Het is korte broek en T-Shirt-jes weer.
‘Sitges heeft zijn historische, maar kleine, centrum weten te behouden, waardoor het een van de mooiste plekken van de Spaanse kust wordt genoemd. Sitges is sinds eind jaren 70 een van de populairste Europese vakantiebestemmingen voor de lgbt-gemeenschap. Naar verluidt lag één van de eerste homostranden in de wereld in Sitges,’
Bron: Wikipedia
In het centrum, aan de kust staat de ‘Sant Bartomeu i Santa Tecla de Sitges’ kerk die gezichtsbepalend is voor het dorp. Het is een ‘Kerk in barokke stijl op een verhoogd terras dat uitkijkt over de Balearische Zee en de ondergaande zon’. Iets verderop staat de ‘Ermita de San Sebastián‘ waar het van binnen wel een kermis lijkt. Er zijn heel veel gekleurde lichtjes, nepbloemen en ‘3d’ geschilderde muren en plafond te zien. Op de achtergrond is muziek te horen die voorkomt dat je tot rust kunt komen hier.
We lopen wat rond, proeven de sfeer, lunchen in een Mexicaans restaurant en gaan dan langzaam weer op pad terug. Bij de caravan nemen we nog een hapje en een drankje en bereiden ons voor op de volgende Sitges dag.
😀👍