Bayonne

Net voor Biarritz, vanaf hier, ligt Bayonne. Het is binnendoor, langs de kust, een uurtje rijden. Woensdag zijn we er een dagje naar toe geweest. De auto parkeren we bij het station in een parkeergarage en over de brug, aan de andere kant van de Adour, sprint een enorm gebouw in het oog (Zie titelfoto). Het is het theater met daarin het stadshuis van Bayonne en lijkt te worden bewaakt door heel veel politie. Overal staan busjes met 4 of 5 agenten eromheen. Stadsbussen worden tegengehouden, agenten en ‘mannen met oortjes’ kijken angstig om zich heen en wij, wij lopen er met onze korte broek en T-shirt als toerist ‘gewoon’ middenin. Het blijkt dat er op dat moment net een ‘belangrijk iemand’ wordt rondgeleid. Wie? Geen idee. Ze zullen gedacht hebben, ‘Ach die twee, die zien er zo ongevaarlijk uit, laat gaan’. En zo geschiede.

Het is niet heel druk in de stad. De zon schijnt maar wordt steeds meer verdrongen door wat wolken. In de smalle straatjes, waar nauwelijks de zon kan komen, wordt het gaandeweg wat frisser. Wat opvalt zijn de vele mooie winkel(tjes), de soms oude typische gebouwen, vier verdiepingen hoog met overal Franse balkonnetjes en voornamelijk rode en groene luiken. Er zijn ook veel restaurantjes, die zich al klaarmaken voor de lunchgasten straks, zo tegen half één. Sommige huizen lijken op Oostenrijkse ‘vakwerkhuizen’ wat hier typisch Baskisch is. Het ziet er oud maar veelal goed onderhouden uit. Rijk. We komen onder andere langs een Chateau, een Campus en een Markthal. Ook in deze stad bekijken we weer een kerk. In dit geval de ‘Cathédrale Sainte-Marie’. Waarom weet ik niet maar op een of andere manier moet je toch altijd even binnenkijken bij zo’n gebouw. En zo geschiede.

De stad Bayonne ligt in ‘Pays Basque’, ‘Frans Baskenland’ voor ons. We lunchen bij restaurant ‘Le Chistera’ waar ze typische Baskische gerechten serveren. En lekker dat die zijn! Simpel maar heel erg smakelijk én niet duur. Heerlijk. We betalen voor twee personen 47 euro voor ieder een drie gangen menu een glas wijn en koffie na. We ontdekken dat een ‘Chistéra’ een soort racket is waar het Baskische spel Pelota mee wordt gespeeld. De Chistéra zit aan een handschoen vast en is als het ware een verlengstuk van de hand en lijkt op een rieten gekromde ‘goot’ waar een bal mee wordt opgevangen en weer wordt weggegooid, tegen een enorme muur. Én met een bloedsnelheid. Die muren hadden we her en der in de verschillende dorpjes hier in de regio al wel gezien maar hadden tot dan nog geen idee waar dat voor was. Het zijn muren van wel 9 meter hoog en breed. Haaks daarop, langs het speelveld zijn tribunes aan beide zijden. Er staan twee ploegen in het veld, het lijkt op een soort squash. Nooit gespeeld maar op Youtube ziet het er best heftig uit.

Eigenlijk stond Biarritz op mijn lijstje om te gaan bekijken maar Bayonne, dat er pal naast ligt, was zeker de moeite waard. We hebben van een plaatselijke makelaar nog een boekje mee gegrist met woningen die in de buurt te koop zijn. Die zijn echter toch wat prijziger dan we hadden ingeschat. Hier wonen met uitzicht op de zee én zicht op de bergen van de Pyreneeën? Tja, dat gaat hem niet worden. Daar moeten we toch wat meer voor neertellen dan we willen én kunnen 😉