‘Chêne moyen’

( Het duurt ongeveer 5 minuten om dit artikel te lezen )

In den beginne waren er nog kasten gemonteerd op de zolder. Drie stuks. Die heb ik maanden geleden als eerste gelijk gesloopt. Die zagen er niet uit, dus weg ermee. De vloer in/onder/achter die kasten bleek anders van kleur dan de rest van de zolder. Daar waar de kasten hadden gezeten was dus duidelijk te zien. Een doorn in mijn oog.

Afgelopen weekend hebben we een parketschuurmachine gehuurd. Zoals ik in het vorige blog al heb vermeld was van licht opschuren geen sprake. Twee hele dagen heb ik geschuurd, met machine en met de hand. Het resultaat… Keurig, maar wel érg blank. Een donkere kleur leek me mooier, dus…

Ondanks dat we al blanke parketlak hadden gekocht, bedachten ‘we’ de eerst laag met een kleurtje te doen. ‘We’, want eigenlijk was het ‘mijn’ idee. Jammer want nu draag ik zelf de verantwoordelijkheid. Zo gaat dat, als we samen beslissen zijn we samen verantwoordelijk. In dit geval ben ik de … Zuinig als we zijn, met zo’n duur huis 😉, vond José in dit geval, in de kelder nog een grote pot verf. ‘Lasure’, wat houtbeits blijkt te betekenen. Zes liter waarvan er nog een stuk of vier over waren gebleven, ooit. Weliswaar geen parketlak maar de kleur leek overeen te komen met zoals de vloer ‘vroeger’ was. ‘Chêne moyen’ staat er o.a. op. De verf was wél héél oud en zag er méér uit als kwark dan als lak. Afijn, een proefstukje moest uitkomst bieden en inderdaad de kleur was prima, in ieder geval beter dan het proefstukje met de blanke lak. Die was wel héél erg blank.

Aan de slag dus maar. Ik doe een stuk en nog een stuk en merk al snel dat de vloer ‘lekker’ zuigt. Té lekker. Wat wil je op een kaal geschuurde houten vloer. ‘Als ik het maar ga redden met deze pot?’. Er is geen weg meer terug, dus stug door. Zo halverwege wordt het steeds duidelijker, ‘ik ga met deze pot niet de hele vloer kunnen doen’. Ik sla het stuk rondom en onder, daar waar het bed moet komen, over. Ook voor de ruimte bij de wastafel is niet meer genoeg. Humm… Als ik achteromkijk, normaal gesproken om tevreden terug te kunnen kijken naar alle noeste arbeid die ik heb verricht, schrik ik toch wel een beetje. Dit is niet echt een klusje geweest waar ik trots op terug kan kijken. De vloer is gevlekt, hier en daar donker en dan weer lichte vlekken erdoor. Ik geef de oude ‘kwark’verf de schuld en prent me in ‘dit is Frankrijk’.  Wat natuurlijk nergens op slaat maar afijn…

’s Middags hebben we bij de Brico Cash een nieuwe pot verf gekocht. Ander merk maar dezelfde kleur ‘Chêne moyen’. Het is ‘eigenlijk’ verf voor buiten, volgens mij, er staat een blokhut op de bus, maar … het gaat om de kleur, er komen toch twee of drie lagen blanke échte parketlak overheen.

Ik ga vanmorgen, met wat tegenzin weliswaar, maar toch weer dapper aan de slag. Tenminste ‘dapper’, dat vind ik zelf. Ik heb moeite met klussen waar ik tegenop zie, maar misschien valt het mee én het kan maar gedaan zijn. Het zijn de laatste loodjes. Als ik boven kom zie ik het drama van gisteren. Ik had nog een beetje hoop dat ‘het gevlekte’ misschien wel een beetje was bijgetrokken maar dat was ijdele hoop. Niets van dat alles, een rommelige bende. Afijn, niets aan te doen, ik ga nu eerst die ‘nog niet gedane’ delen doen.

De verf in de pot, ziet er in ieder geval een stuk beter uit. Verf zoals ik me verf voorstel. Geen kwark, geen yoghurt maar ‘gewoon’ melk. Hoewel op deze pot ook ‘Chêne moyen’ staat vermeld, is er duidelijk kleurverschil. ‘Onder’ het bed zal het niet opvallen en gelukkig heeft ook de ruimte bij de wastafel een soort van ‘natuurlijke’ scheiding. De verlichting zal straks uitkomst moeten bieden. Beide stukken zijn inmiddels gedaan, dus de hele vloer is nu ‘een soort van’ Chêne moyen. De bedoeling is vanmiddag een tweede laag aan te brengen met de nieuwe kleur. Als ik op de pot kijk hoe lang ik moet wachten voor het aanbrengen van een eventuele tweede laag, zie ik ineens dat de kwast waarmee ik de vloer heb ‘gekleurd’, wat eigenlijk natuurlijk met een roller had gemoeten, maar dát terzijde, zie ik dat het met witte spiritus schoongemaakt moet worden. Alle tot nu toe gebruikte ‘verven’ zijn op waterbasis geweest. Ik ben geen schilder dus heb geen idee hoe dat zich allemaal gaat verhouden maar, ach we zijn in Frankrijk, zeg ik dan maar weer.

Vanmiddag een tweede laag, morgen de blanke lak, ben benieuwd, jij ook?

Ps: Ik heb nog geen foto’s bijgevoegd, dat gaat me nog nét iets te ver. Maar er is ook goed nieuws. De foto’s komen binnenkort, want binnen een week of twee, drie willen we de Chambres d’Hôtes openen, of in ieder geval de website, mét foto’s 😉