Billy is weer opgehaald, het kerstdiner is genuttigd én weer afgevoerd, oud en nieuw is alweer gevierd maar, is het nu heel veel anders hier, dan vroeger in Nederland? Ik heb in deze dagen eens nagedacht en heb ontdekt dat het niet eens zo veel verschilt.
Natuurlijk gaat het er hier nét wat anders aan toe. Ik bedoel niet alleen de feestelijkheden rondom kerst en oud-en-nieuw maar over het algemeen, we zijn in een ander land, dit jaar. Ze spreken hier Frans maar begrijpen verrassend vaak ook de Engels taal. Nog steeds is de ziektekostenverzekering niet rond. Nog steeds heeft onze caravan geen plaatselijk kenteken gekregen. Het leveren van pakketjes, die je bestelt via internet, duurt dagen zo niet weken voordat ze dan ineens onverwacht tóch geleverd blijken te worden (in eerste instantie op het verkeerde adres overigens maar toch).
Het weer is hier bijna hetzelfde als in Nederland. Het is koud, nat en maar af en toe schijnt de zon.
Véél dingen zijn toch ook hetzelfde. Nét vóór kerst heb ik een proefabonnement afgesloten op NLZiet, een app waarmee alle in Nederland verkrijgbare tv-zenders kunnen worden gestreamd via internet, op onze tv in Frankrijk. Ook heb ik van een Raspberry Pi (een klein computertje) een internetradio gemaakt, die aangesloten is op ons audiosysteem. We kijken dus rondom kerst niet alleen naar ‘Serious Request’ maar luisteren ook de hele dag naar nummers van de TOP 2000 die we al jaren horen, zo rond deze tijd. Tussendoor kijken we af en toe naar een aflevering van ‘Ik Vertrek’ via NLZiet en kunnen nu ook het NOS nieuws weer volgen om 8 uur ’s avonds, óf later.
Oliebollen zijn hier niet te vinden in de supermarkt maar na een spontaan bezoek aan Anne-Marie en Miriam, net na kerst, vertrekken we met een pak Koopmans en bakken ‘ouderwets’, zoals elk jaar, buiten in de kou wat oliebollen voor de oudjaarsavond. We kijken naar de oudejaarsconference van Micha Wertheim en luiden het jaar in met een flesje Brut van het nabijgelegen ‘Château Tour de Grangemont’. Die waren overigens nu wél open in tegenstelling tot de keer dat we er met Corine en Henry zijn geweest. En lekker dat die bubbels waren 😉 Zo zie je maar, zo heel veel verschil met vorige jaren is er eigenlijk niet.
Nieuwjaarsdag hebben we heerlijk gegeten bij Ed en Ineke. Dáár waren ook Ushi en Michel én Jelle en Telonnie (of zoiets, ik vergeet het telkens weer) bij. Laatstgenoemden zijn al jaren bevriend met Ed en Ineke en zoeken elkaar regelmatig op. Ushi is Nederlandse en een pittige, wat oudere excentrieke, échte dame én woont al sinds haar jeugd in Frankrijk, vlakbij. Ze is vroeger o.a. model geweest, ook in Parijs. Dat leverde leuke verhalen op. Haar Franse vriend Michel is tevens haar advocaat maar wat nu precies de relatie is tussen die twee, is me die avond niet helemaal duidelijk geworden. Jelle is ‘sterren’ chef-kok in Nederland (sinds kort in ruste) maar had dit keer niet geholpen in de keuken. Tóch 😉 was het lekker eten en drinken tot 2 januari aan toe. Ze waren ingefluisterd door Ed en Ineke en benieuwd naar ons avontuur, onze ervaringen en ons huis. Het lijkt erop dat we onze eerste gasten voor de B&B veilig hebben gesteld. Ze zijn allemaal héél benieuwd. Wederom hebben we leuke mensen ontmoet.
We hebben in principe veel tijd. Hoewel ik ‘natuurlijk’ nog steeds boven bezig ben met de badkamer die nu wel zo goed als af genoemd mag worden. Vandaag heb ik wat laatste randjes gekit. Ik moet nu alleen nog een klein stukje uit de lade van het wastafelmeubel halen want ‘natuurlijk’ is het chiffon nét te laag maar dan is op de aankleding na, ook díe badkamer klaar. In de ‘grote kamer, kamer één’ (hij heeft nog steeds geen officiële naam) heb ik afgelopen weekend het parket geschuurd. Eigenlijk zouden we deze alleen licht opschuren maar dát is niet gelukt. De gehuurde parketschuurmachine bleek gretiger dan verwacht en om de vloer echt mooi te krijgen hebben we toch besloten hem helemaal kaal te schuren en opnieuw te lakken.
Dat lakken wordt, naar het er nu naar uitziet, nog een dagje wachten. José wil morgen graag eerst naar ‘de stad’. Er is een heel lijstje dat zij af wil werken. Allereerst gaan we op zoek naar een aanvullende ziektekostenverzekering. De ‘standaard’ verzekering is weliswaar nog niet helemaal rond, deze is nog steeds niet definitief, maar dat komt ‘op z’n Frans’ vast óóit goed. Díe verzekering vergoed maar 70% en voor de overige 30% (of meer, daarover in een volgend blog vast meer), moet of kan een ‘Mutuelle Assurance’ worden afgesloten. Best wel ingewikkeld allemaal. José is er al weken druk mee. Morgen gaan we naar een kantoor in de stad om eens te vragen hoe dat zit en wat de opties zijn. Dat doen we in het Frans want die Duolingo app doet wonderen 😉, hoop ik dan maar.
Hoi Eric en José,
Nog de beste wensen voor het nieuwe jaar, en weer bedankt voor het delen van jullie nieuwe leven daar!! Hartelijke groetjes, Wilna en Geert