Het is bijna zover, maar eerst naar de IKEA

( Het duurt ongeveer 5 minuten om dit artikel te lezen )

Het heeft wel wat voeten in aarde. De verschillen tussen José en mij worden maar weer eens bevestigd als het op de afwerking aangaat. Het grote verbouwingswerk is gedaan. Híer nog een drempeltje, dáár nog een extra stopcontactje maar dan is het wel zo goed als af. Voor de inrichting heb ik een bepaald beeld voor ogen. José is wat praktischer van aard: ‘Die toiletrolhouder, die in de kelder ligt, is toch ook nog goed?’. ‘Klopt, maar die past niet helemaal, of beter helemaal niet in het design dat ik voor ogen heb’, is mijn reactie dan. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de stoel voor bij het bureautje, de te gebruiken vloerkleden of over de ‘kunst’ voor aan de wand. Als ik mijn zus, eerder deze week, aan de telefoon heb, begint ze te lachen als ik het dáár over heb: ‘Je lijkt Michel wel (mijn neefje, haar zoon), die heeft nét een nieuw huis en wil óók alles nieuw, terwijl bij ons ook nog heel veel ligt dat ie gebruiken kan’.

Toch zijn we het eens over een bezoekje aan de IKEA in Bordeaux. Dat gebeurt uiteindelijk op woensdag de 17^e. Het is iets verder rijden dan we denken, we doen er toch zo’n uur en drie kwartier over om er te komen, maar het is de moeite waard. Gedwee leggen we de route af die in de IKEA wordt aangegeven met verlichte pijlen op de vloer. Links en rechts zien we mooie en ook minder mooie spullen staan. We besluiten toch maar zo’n gele tas met blauwe handvaten te pakken als onze armen alle kussentjes en kleedjes die José heeft uitgezocht niet meer kunnen dragen. Shoppen is in dit geval geen probleem. José en ik hebben dezelfde smaak. Als er in een hele rij stoelen één is die bevalt, geldt dat voor ons allebei. ‘Die stoelen met dát tafeltje en dan met dát kleed.., wat denk jij?’, ‘Doen we’, keuzes worden snel en makkelijk gemaakt. Als ook de tassen de spullen niet meer kunnen dragen, nemen we een karretje ter hand, later zelfs twee 😉

We laden de twee karretjes in de auto en gaan dan terug om de stoelen op te halen. We hebben drie mooie stoelen gezien en ik vertrouw erop dat IKEA deze in een mooi bouwpakketje aan zal leveren maar of ze alsnog in de auto passen? Dat lukt uiteindelijk en we rijden tevreden terug met een auto vol IKEA spullen voor onze nieuwe Chambres d’Hôtes.

Zondag’s spreken we af met Ed en Ineke op de markt in Issigeac. Het ziet er daar héél anders uit dan in het ‘hoogseizoen’. In het plaatselijk café drinken we gezellig tussen de locals eerst wat koffie, dan een biertje of wijntje en verorberen we later met z’n allen bij hen thuis, volgens Frans gebruik, het kippetje in dit geval met door Ed huisgemaakte truffelsaus, en de lokale kaasjes die we hebben gekocht op de markt.

Ed en Ineke gaan twee weken op vakantie naar Cuba en moeten daarvoor naar het vliegveld in Bordeaux. We spreken af dat we ze weg zullen brengen en combineren dat met een tweede bezoekje aan de IKEA aldaar nadat we ze afgelopen dinsdag hebben afgezet in Bordeaux.

We laden onze auto wederom vol met spullen van de IKEA en nu hebben we wel genoeg 😉 Nou, ja, dat wil zeggen, ik heb nog wel ideeën om de inrichting te vervolmaken maar na het telefoontje van mijn zus maar m.n. na de gesprekjes met José, heb ook ik besloten maar even rustig aan te doen met de uitgaven voor de Chambres d’Hôtes. Nu eerst maar eens de website afmaken, het Booking.com account vullen met een agenda en de prijzen en dan horen we van onze gasten wel wat zij ervan gaan vinden.

Ik ben nu dus druk met het ‘vullen’ van de websites. Daar moeten vanzelfsprekend ‘aantrekkelijke’ teksten en foto’s op komen te staan om gasten te verleiden één of twee nachtjes door te komen brengen bij ons. We zijn beide héél benieuwd hoe dát gaat worden. Ook Ed en Ineke zijn benieuwd. Zij hebben véél ervaring met het hebben van gasten in en om het huis. Er komen steeds meer verhalen los die er soms voor zorgen dat ik spijt heb van ons besluit maar ook verhalen die ons heel nieuwsgierig maken naar wat en/of wie er komen gaat.

We gaan het zien, en iedereen die dit leest wordt volgende week helemaal op de hoogte gebracht. Misschien heb jij dan wel zin om eens langs te komen. Over het tarief, daar komen we wel uit. Je snapt toch zeker wél dat íemand al die spulletjes van de IKEA terugbetalen gaat 😉

Hopelijk tot snel.