We moeten nog één dakraam en dan is de ‘verbouwing’ van de bovenverdieping helemaal klaar. Dat dakraam zit op één van de kamers en is blijkbaar lek (geweest). Weliswaar is het van Velux maar die hebben blijkbaar ook niet het eeuwige leven. In één hoek is hij helemaal zwart dus die gaan we onder handen nemen vandaag.
Ik haal het raam eruit en neem het mee naar beneden. Als ik, lekker in het voorjaarszonnetje, bezig ben merk ik al gauw hoe smerig het is. Makkelijker is het om de ‘losse’ onderdelen er af te halen, apart schoon te maken, en het houten raamwerk grondig te schuren. Zelfs het glas haal ik eruit en zet dit binnen in de garage aan de kant. Als vervanging voor de rubberen kitranden, die helemaal zijn vergaan, vind ik in de schuur gelukkig nog een tube EPDM-kit of iets degelijks. Die heb ik overgehouden van de overkapping die ik in Arnhem ‘ooit’ heb gemaakt. Het blank geschuurde raam zet ik in de ‘botenlak’ en ook boven op de kamer schuur en schilder ik het kozijn. Keurig, dat moet allebei even drogen. Wat nu?
Ah, de Franse kentekenplaten van de caravan en de motor moeten er nog op. Dat moet hier in Frankrijk met popnagels zodat de kentekenplaat niet ‘zomaar’ verwisseld kan worden. Het is de laatste dagen zo’n mooi weer dat het gaat kriebelen om met de motor op pad te gaan. De motor moet alleen nog wel even de nieuwe kentekenplaten ‘dragen’ én in de verzekering. Ik vraag José achter de computer te kruipen en de verzekering te regelen voor mijn motor. Het mailtje gaat ‘online’ terwijl ik op hetzelfde moment de motor naar buiten rijdt om de kentekenplaat te bevestigen. Dat lukt maar op het moment dat ik de motor terug wil zetten in de garage, van rijden is nog geen sprake totdat hij verzekerd is, gaat het fout.
De garage is groot genoeg maar tijdens het achterwaarts duwen van de motor, ik loop ernaast, verlies ik het evenwicht en valt mijn motor van mij vandaan, precies, maar dan ook precies tegen de ruit van het dakraam die ik precies dáár een uurtje geleden heb neergezet. De motor valt ‘zachtjes’ in een stapel houten kratjes van de borderbeplanting maar de ruit springt in meerdere stukken. Tjonge, wat een onhandige fout.
Ik biecht mijn domme actie gelijk op aan José en na de nodige ‘adviezen’ gaan we samen op internet op zoek naar een oplossing. Tja, waar haal je zo snel dubbele beglazing vandaan. In Frankrijk is dat in tegenstelling tot Nederland allemaal even wennen voor ons. ‘Vroeger’ wist je wel zo de adresjes maar hier? We vragen via internet een offerte aan bij een bedrijf in Bergerac. Een antwoord kan wel even duren hier dus pakken we het dakraam in plastic in en plaatsen het ‘voorlopig’ terug. Het is in ieder geval waterdicht (hopen we dan maar).
Het weer is hier gelukkig prima. Deze week zelfs boven de 20 graden.
Update: Boven verwachting snel ontving ik vandaag, een dag later, een offerte van de ‘Menuiserie’. € 60,- euro is de schade en ik kan de ruit volgende week vrijdag ophalen in Saint Laurent des Vignes een dorpje aan de andere kant van Bergerac. Top!
Ps: Ik heb van het ‘drama’ maar geen foto’s gemaakt vandaar een ‘willekeurige’ titelfoto. Deze heb ik eerder deze week genomen bij https://www.chateaudebridoire.com/ Een verrassend mooi kasteel, hier vlakbij. Op dit moment nog dicht maar dat gaan we zeker nog een keertje bezoeken. (Voor de intimi; De omgeving is een plek die me deed denken aan de Bekken delle, waar mijn vader vroeger veel naar toe ging op zoek naar ‘het ijsvogeltje’.) Even terug naar vroeger, prachtig!
Gefeliciteerd met julie eerste gast. Spannend…….