… op de bonnefooi, naar Frankrijk.
In 1995 hebben José en ik elkaar ontmoet. We reden als individuele reizigers van Sydney via Adelaide, Alice Springs, Darwin, Cairns en Brisbane een rondje, terug naar Sydney. Een reis die zowel bij José als bij mij destijds hoog op het verlanglijstje stond.
Ook ik heb wel mijn twijfels, het is een hele beslissing én is hem dit? Eigenlijk hebben we nog tijd genoeg, we vermaken ons prima. Soms ben ik wat onrustig en denk ik mijn tijd te verdoen. José lijkt geen haast te hebben, leest een boek, wandelt wat en blijft de rust zelve.
We rijden tussen de wijnvelden door een klein gehucht binnen en ineens staan we geparkeerd voor het huis dat we gaan bekijken. Wauw, wat sfeervol en .. euh.. ja, wat eigenlijk? Het eerste gevoel is goed. Dat komt niet zo heel vaak voor.
We komen op vrijdag laat aan bij onze caravan in Faux. Zaterdag bekijken we drie woningen in de buurt van Sarlat. De eerste is een bestaande B&B van de Engelse Alison. Het tweede huis is gigantisch en bekijken we met twee makelaars die beide alleen maar Frans kunnen en het derde huis blijkt prima geschikt voor opnamen van een xxx-film. Ook een idee.
Op verzoek van familie heb ik geprobeerd een zo kort mogelijke update te plaatsen. De verhalen zijn te lang, heb ik gehoord. Ronnie en Henry – mijn broer en zwager – lezen het blog helemaal niet en Corine en Martina – mijn zus en schoonzus – lezen het wel maar komen soms maar moeilijk door de tekst. Tja, kort, da’s niet gelukt. Het is wél een week geleden hé, dus er is nogal wat gebeurd, in onze beleving.
’s Avonds hebben we afgesproken met vrienden uit Apeldoorn. Maya en Teun, die niet graag op internet wil. Hij is daarom in de foto ‘wat vaag’ gemaakt. Moet ik nog meer vermelden?
Omdat we niet wéér een uur willen zoeken naar een restaurant, wat doorgaans ons ritueel is, vragen we de receptie van het hotel om advies. Ze raad ons ‘Notre Cher et Tendre’ aan. Als we zeggen dat we van hotel ‘Hôtel Marguerite’, is ons korting beloofd.
Vandaag is de caravan helemaal schoongemaakt, zowel van binnen (door José) als van buiten (door mij). Hij glimt weer als een nieuwe. Dat moet ook wel want hij gaat logeren bij een heus Château, dat eigendom blijkt te zijn van onze makelaar.
Vanavond is de afsluitende avond van het entertainment, krijgen we van de eigenaresse bevestigd. Er speelt een band. Het is een vier man sterke rockband genaamd Série Limitée. De eigenaar is in zijn nopjes, zijn vrouw iets minder.
Je moet in Frankrijk over het algemeen vóór 13:30 uur aangeschoven zijn anders ben je te laat. Terwijl tegen die tijd ook alle winkels dicht gaan, wachten wij op onze bestelde kost. We zijn benieuwd.