Columbo, Natacha, Claudine, Sèverine, Edward en Ineke en wijzelf zijn druk met het zoeken naar een huis. De stand van zaken.
Schijn bedriegt
Net buiten het dorp, op weg naar het volgende dorp, zien we een meisje wild zwaaiend langs de kant van de weg. Ze roept in het voorbijgaan ‘Can you help me please’. We stoppen, rijden achteruit en vragen wat er aan de hand is.
Onze nieuwe plek
Dan horen we ineens muziek. Het lijkt een radio maar de zang is, laten we zeggen, niet zo zuiver als het origineel. We nemen een kijkje bij de kantine en zijn ineens terug in de tijd. De nostalgie overvalt ons allebei.
Next?
Het is in de tweede week rustiger op de camping geworden dan ‘normaal’. Het is nog steeds hoogseizoen maar we staan inmiddels bijna alleen, op ons hoekje.
Na regen komt zonneschijn
Na regen komt zonneschijn, maar eerst nog even iets over de ‘echte’ regen. Vannacht hebben we voor het eerst een flinke bui gehad. Een echte, met flinke klappen onweer, sinds Herpen. Het stof op de camping is verdwenen, de extreme hitte is weg en eigenlijk is het best lekker zo.
Het kan niet altijd feest zijn
Wat nu? Af en toe zakt de moed je in de schoenen. José en ik hebben al eens eerder, een uur niet met elkaar gesproken. Zo ook vandaag.
Rustig aan
We rijden volgens mij een ‘binnen-doortje’ en na al slingerend twee keer de snelweg te hebben gekruist, rijden we een zijweggetje in, dat al snel veranderd in een bospad.
Een Potentieel-tje
Heel zelden word je, een soort van verliefd op een huis. Zo hebben we dat bij een woning die we eerder hebben bezichtigd met Edward en Ineke. Daar blijf je dan over dagdromen.
Op de camping
We installeren ons aan een tafeltje op het terras, in de schaduw, en gaan op zoek naar woningen in deze regio. We zien ook ons ‘blauwe’ huis. Het huis dat we als eerste zouden kopen. Dat staat niet ver van hier.
Natuurlijke schaduw
Gisteren zijn we dus aangekomen op ons plekje, met ‘natuurlijke schaduw’. Het lijkt een leuke camping, dat zal echter nog moeten blijken. We zijn voorzichtig.